Waan je de herderin die met haar kudde over de Balloërheide zwerft. De boer die langs het Deurzerdiep het hooi binnenhaalt. De dominee van Rolde die de heidense hunebedden naast zijn kerk moet dulden. Op deze route door Nationaal Park Es- en Beekdallandschap Drentsche Aa voelen de middeleeuwen soms dichtbij.
Scroll naar beneden voor de routebeschrijving en gps-track van wandelroute Rolde – Deurzerdiep – Balloërveld.
INFORMATIE WANDELROUTE ROLDE DEURZERDIEP BALLOËRVELD
- Lengte: 17,2 km.
- Start-/eindpunt: Infozuil bij parkeerplaats Balloër schaapskooi, Crabbeweg 2, 9458 TE Balloo.
- Markering: Routebeschrijving.
- OV: Dichtstbijzijnde bushalte is Rolde Kerkbrink. Start de route dan bij F in de routebeschrijving: ga bij de Jacobuskerk door het metalen hekje.
- Horeca: Balloo: bij de start (schaapskooi) en in het centrum. Rolde: centrum.
- Kindertip: Rondje Balloërveld, extra leuk als de herder met haar schaapskudde over de heide zwerft (wo/zo).
[1] Schaapskooi Balloo De geur van schapen, de melodie van De Grote Stille Heide en bladerboeken vol historische foto’s. Bezoek het onbemande informatiecentrum en je weet alles over de kudde van vijfhonderd Drentse heideschapen die op het Balloërveld grazen. En ook over de verwerking van wol tot vilt en van schapenhuid tot perkament. Op het erf ook een wolatelier, een spinnerij en een winkel met wolsouvenirs. En natuurlijk de schaapskooi waar de herders en schapen hun zwerftochten over de hei starten. De kudde en schaapsherderin Marianne zijn er op zondagen en woensdagen om 16 uur.
[2] Balloo Nog geen tweehonderd inwoners heeft Balloo, maar er is ruimte voor tweeduizend. Het dorp ligt op het randje van de grote stille heide. Rietgedekte boerderijen, verscholen achter leibomen of in de luwte van een kastanje stelen de show. Je vindt in Balloo zorgboerderij De Buurderij, een zorgwinkel met biologische streekproducten en galerie Drentsche Aa waar je de omgeving vast kunt voorproeven. Balloo ligt midden in het Nationaal es- en beekdalenlandschap Drentsche Aa, een stelsel van beekjes, diepjes, aa-tjes en riviertjes die samen de Drentsche Aa vormen.
[3] Oeroude akkertjes
Kampsheide is een heideveldje dat men de moeite van het ontginnen niet waard vond. Het pad slingert om grote jeneverbessen, hier en daar samengepakt tot enorme bosschages. Ook fraai zijn de oeroude dennen en het ven met moerasheide. Aan de noordkant van het ven, op de Balloër es, ligt hunebed D16. Oeroud zijn ook de celtic fields, akkertjes waarop boeren duizenden jaren terug al aardappels teelden. Kampsheide is onderdeel van UNESCO Geopark De Hondsrug.
[4] Weer de oude Het Deurzerdiep, het Rolderdiep, het Gasterensche Diep, het Oudemolensche Diep, het Schipborgsche Diep … allemaal beken die samen de Drentsche Aa vormen. Enkele jaren geleden kreeg het Deurzerdiep een ‘verouderingsingreep’. De bochten werden hersteld en nu kan de beek weer meanderen als vroeger. Het fraaie, beetje glooiende beekdal is een feest om in te wandelen. Op z’n mooist in het voorjaar als miljoenen stroomdalbloemen de oevers wit, geel en lila kleuren.
[5] Scharreles De witrood markering voert over een grote akker, de Deurzeresch. De bodem lijkt een beetje op te bollen. Feit of fabel, het zou gaan om eeuwenlang opgestapelde mestplaggen die aan de randen zijn uitgespoeld door de regen. Vier boeren boerden er zo’n achthonderd jaar terug op de es. Langs het Deurzerdiep oogstten ze hun hooi en op de bermen vol gras en kruiden graasde het vee. Dat was nog eens scharrelvlees.
[6] Rolde, met toren en grand café Rolde is met ruim drieduizend inwoners een groot dorp, maar voelt bijna als een kleine stad. De weg die de twee brinken verbindt is druk, het oude kerkhof is een maatje te klein geworden en stamkroeg Hofsteenge is omgebouwd tot grand café. Onveranderd mooi zijn de brink met de oude boerderijen en de Jacobuskerk. De 52 meter hoge Roldertoren wijst reizigers al zeshonderd jaar lang de weg naar het esdorp.
[7] Heidense bouwsels Hunebedden D17 en D18 liggen op een schilderachtige plek niet ver van de Jacobuskerk. Dat is bijzonder, want toen de kerk gebouwd werd, zag men in hunebedden vooral heidense bouwsels. Er was niet veel oog voor het staaltje kracht, techniek en bijgeloof dat kwam kijken bij de bouw ervan. Dat gebeurde zo’n vijfduizend jaar geleden. Bij opgaande zon werd een stok in de grond gestoken – de schaduw gaf de bouwrichting aan. Met rollende boomstammen werden de tonnen zware gletsjerstenen verplaatst en met kleinere stenen en leem afgedicht.
[8] Snel(zand)weg Groot en (soms) stil is de heide hier. Sudderend onder de brandende zon. Een paar Clint Eastwood-ogen erbij en de film kan beginnen. Opstuivend zand, twee boerenkarren die elkaar passeren. Geschreeuw. De houten wielen schampen elkaar, de paarden jagen voort. In de middeleeuwen was het druk op deze route van Coevorden naar Groningen. Als de wielen vastliepen in het zand, maakte de menner een nieuw spoor. Zo ontstond een soort ‘snelweg’ van zandsporen van tientallen meters breed richting de Roldertoren.
[9] Gulzige grazers Zwervend over de heide ga je je een beetje een herder voelen. Meer dan duizend schapen groot waren de kuddes in de 18e en 19e eeuw. Het moet een enorm getrappel, gemekker en geschijt zijn geweest. Ook toen was het Drentse heideschaap favoriet. Een oeroud ras met rechte neuslijn, wollig kuifje, slanke poten. Drentse heideschapen werden gehouden om de mest, nu om hun gulzige gegraas. Ze vreten net zo lief takjes van struikheide als gras en jonge boompjes.
Klik op pijltje naar links in de titelbalk om terug te keren naar de website.
